SOWY POLSKI

PÓJDŹKA

Mała krępa sowa o długich nogach, mało wyraźnej szlarze, dużych oczach i okrągłej głowie.
Zasiedla całą środkową i południową Europę.
W Polsce najliczniejsza w centrum i na południu.
Jest związana z krajobrazem rolniczym, zwłaszcza z obszarami o niskiej roślin ności – ekstensywne pastwiska i łąki.
Dla jej występowania ogromne znaczenie mają aleje starych drzew, zwłaszcza wierzb, które stanowią podstawowe miejsce lęgu.
Ostatnio notowana również w strefach podmiejskich, gdzie zasiedla przewody wentylacyjne.
W jej pokarmie latem dominują owady i pierścienice, łowi również gryzonie i ssaki owadożerne, płazy i ptaki.
Owady i pierścienice pozyskuje w bardzo charakterystyczny sposób – polując „na piechotę” wśród niskiej roślinności.
Aktywna nocą, często jednak w dzień można zobaczyć, gdy wygrzewa się na dachach lub kominach.
Znacznie gorzej niż płomykówka znosi intensyfikację rolnictwa, jej liczebność spada dość znacznie, i to – co niepokoi – na obszarze całej Europy.